บทที่ 141

บทที่ 141

ซูเฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "มู่ชิงหลิง เจ้าเต็มใจมาเป็นศิษย์คนแรกของข้าหรือไม่"

เมื่อสุรเสียงของซูเฉินดังขึ้น มู่ชิงหลิงก็เบิกตากว้างในทันที นางมองดูเขาด้วยความไม่เชื่อสายตา

ในวินาทีต่อมา นางก็ได้สติกลับคืนมาทันที บนใบหน้าปรากฏแววความปีติยินดี

มู่ชิงหลิงคุกเข่าลงเบื้องหน้าซูเฉินทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงพร้อมเอ่ยขึ้น "ศิษย์เต็มใจเจ้าค่ะ"

ในเวลานี้ ภายในใจของนางตื่นเต้นยินดีจนบรรยายเป็นคำพูดไม่ออก ซูเฉินต้องการรับนางเป็นศิษย์จริงๆ เดาไม่ถึงเลยว่าเรื่องนี้มู่ชิงหลิงจะเคยรู้สึกสิ้นหวังอยู่บ้างเสียด้วยซ้ำ

เพราะนางไม่มีจุดเด่นอันใดโดดเด่นมากนัก ไม่ว่าจะเป็นพรสวรรค์หรือความสามารถในการรู้แจ้ง เมื่อนำไปเทียบกับเหล่าอัจฉริยะแท้จริงพวกนั้นแล้ว ระยะห่างยังถือว่าห่างไกลกันลิบลับ

มู่ชิงหลิงถึงกับสงสัยว่าเหตุการณ์ตรงหน้าเป็นความฝัน นางนึกอยากจะลองตบหน้าตัวเองสักฉาดเพื่อพิสูจน์ดูสะหน่อย