บทที่ 136

บทที่ 136

"หยุดนะ!"

มู่ชิงหลิงปลดปล่อยกลิ่นอายทั่วร่าง รังสีอานุภาพขั้นทารกวิญญาณช่วงกลางแผ่ซ่านออกมาทันใด

จิตใจนางเต็มไปด้วยความวิตกกังวล เกรงว่าจะทำให้ซูเฉินเกิดความไม่พอใจ

พูดเป็นเล่น นี่คือผู้แข็งแกร่งอย่างน้อยขั้นหลอมสุญตาเชียวนะ หากเขาเกิดไม่พอใจตระกูลมู่ขึ้นมา เช่นนั้นตระกูลมู่ก็คงต้องล่มสลายไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

มู่ชิงหลิงชักกระบี่ออก ปราณกระบี่คมกริบเปี่ยมอานุภาพพลันปะทุขึ้นมา นางชี้กระบี่ไปทางคนรับใช้สองคนที่กำลังมุ่งหน้าไปหาซูเฉิน จิตสังหารบนร่างน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

หากทั้งสองคนยังกล้าก้าวไปข้างหน้าอีกเพียงก้าวเดียว นางจะลงมือสังหารทิ้งโดยตรงทันที

"ท่านอาสาม การยอมถอยของข้ามีขีดจำกัด หากยังทำเช่นนี้อีก ก็อย่าหาว่าข้าไม่เห็นแก่หน้าก็แล้วกัน"

มู่ชิงหลิงน้ำเสียงมืดมน ใบหน้าเย็นชาประดุจเหมันต์