บทที่ 120

บทที่ 120

ภายในโถงใหญ่หอการค้าเฉินเมิ่ง

บรรดาประธานหอการค้าจากทั่วทั้งมณฑลเชียนซานต่างมีสีหน้าตื่นตระหนก หอการค้าเฉินเมิ่งคาดไม่ถึงว่าจะสามารถปีนป่ายขึ้นไปเกาะเกี่ยวต้นไม้ใหญ่ตระกูลซูได้

โดยเฉพาะประธานหอการค้าหย่วนหาง ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งจะเอ่ยวาจาเยาะเย้ยหลินอี้เมิ่ง หากอีกฝ่ายผูกใจเจ็บ เช่นนั้นตัวเขาจะไม่ต้องตายอย่างแน่นอนหรอกหรือ

กลุ่มคนเหงื่อกาฬไหลรินลงมาไม่ขาดสาย ในแววตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

พวกเขาไม่มีทางคิดเลยว่า หลินอี้เมิ่งไปเกี่ยวพันกับซูเฉินได้อย่างไร

และตระกูลซูมองเห็นสิ่งใดในหอการค้าเฉินเมิ่งกันแน่

หรือว่ายอมสละเรือนร่างเพื่อแลกมา?

การร่วงหล่นดับสูญของเฮ่อหยุนและเฮ่อก่วง ประกอบกับการมาถึงของซูไห่ทั้งสามคน ทำให้สถานการณ์เกิดการพลิกผันอย่างรวดเร็ว

เดิมทีพวกเขาเป็นฝ่ายกุมชัยชนะเหนือหลินอี้เมิ่งราวกับเต่าในโอ่ง แต่ในยามนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาน่าจะเป็นเต่าในโอ่งเสียเอง