บทที่ 102

บทที่ 102

ซูเฉินย่อมไม่รู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ ที่มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มเยาะ ยกมือขึ้นสะกิดเบา ๆ สามราชามารก็พลันร่วงหล่นลงมาอย่างกะทันหัน ร่างอันใหญ่โตจมดิ่งลงสู่พื้น ราวกับถูกน้ำหนักไร้รูปร่างบางอย่างกดทับเอาไว้

ครั้งนี้พลังที่ซูเฉินแสดงออกมานั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก ดังนั้นจึงสามารถกดดันสามราชามารเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย

ในเวลาเดียวกัน ปราณมารที่ปกคลุมอยู่ทั่วทั้งแดนตะวันออก ก็พลันสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา

เสียงของซูเฉินดังขึ้น "สามราชามาร ก็แค่เด็กฝึกตนแจกค่าประสบการณ์สามคนเท่านั้น"

ยามนี้

บรรดาขั้นอริยะโดยรอบที่กำลังเตรียมตัวหลบหนีออกจากแดนตะวันออก เมื่อได้เห็นภาพนี้ สีหน้าต่างก็ชะงักไปวูบหนึ่ง แต่ไม่นานพวกเขาก็แสดงสีหน้าหวาดกลัวสุดขีดออกมา

นี่มัน...อะไรกัน!