บทที่ 100

บทที่ 100

ใบหน้าของซูเฉินประดับด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ทว่าเมื่อตกอยู่ในสายตาของชายหนุ่มเผ่ามารผู้นั้น กลับไม่ต่างอะไรกับปีศาจเลยแม้แต่น้อย

สำหรับซูเฉินแล้ว เผ่ามารไม่ได้มีความน่ากลัวอันใดเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามเขากลับชื่นชอบกลุ่มก้อนค่าประสบการณ์เดินได้เหล่านี้เสียด้วยซ้ำ

การดูดซับต้นกำเนิดของพวกมันไม่มีผลข้างเคียงใดๆ ทั้งสิ้น

ข้อเสียอย่างเดียวคือระดับพลังจะค่อนข้างลอยตัวไม่มั่นคง แต่หากใช้เวลาสักนิดก็สามารถแก้ปัญหานี้ได้

"ปัง!"

ฝ่ามือขนาดมหึมาปรากฏขึ้น ชายหนุ่มเผ่ามารผู้นั้นอยู่ตรงใจกลางฝ่ามือพอดี การโจมตีครั้งนี้เป็นเพียงการซัดออกไปตามอำเภอใจของซูเฉิน ไม่ได้แฝงพลังอริยะเอาไว้แม้แต่น้อย เป็นเพียงพละกำลังจากกายเนื้อของเขาล้วนๆ

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ทั้งหมด