บทที่ 92

บทที่ 92

ไม่นานนัก นอกเขาวั่งหยุนก็ระเบิดกลิ่นอายพลังหลายสายออกมา

ทว่าพวกมันกลับค่อนข้างนุ่มนวล ไม่ดุร้ายรุนแรงเหมือนสามคนจากตระกูลเมิ่งมาก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย

แถมกลิ่นอายพลังเหล่านี้ยังเป็นเพียงแรงกดดันระดับอริยะจางๆ หากไม่ได้บรรลุขั้นคืนสู่ปฐม เกรงว่าคงยากที่จะรับรู้ได้

ถ้ำสวรรค์วั่งหยุน

ซูหงหย่วนลืมตาขึ้นทันที เขากล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า "แจ้งเฉินเอ๋อร์ คนพวกนี้มาถึงแล้ว"

ซูฉิงเทียนออกจากถ้ำสวรรค์วั่งหยุนไป และมาถึงเบื้องหน้าเหล่าผู้เป็นอริยะ ประสานมือแล้วกล่าวว่า

"ทุกท่านผู้อาวุโส โปรดตามข้าน้อยมาเถอะ"

ในแววตาของเขามีความสงสัยเจืออยู่เล็กน้อย ว่าตกลงแล้วซูเฉินเรียกยอดฝีมือระดับอริยะเหล่านี้มาเพื่ออะไรกันแน่

ก่อนหน้านี้ซูเฉินให้ตระกูลซูส่งสารออกไป แต่ไม่ได้บอกจุดประสงค์แก่พวกเขา ดังนั้นแม้แต่ซูฉิงเทียนเองก็ไม่รู้สถานการณ์เช่นกัน