บทที่ 87

บทที่ 87

แววตาของตาเฒ่าเจือประกายเย็นชาเล็กน้อย

"ไอ้หนู... เจ้ากล้าตั้งคำถามกับข้าอย่างนั้นหรือ"

กล่าวจบ เขาก็ยกมือขึ้นเตรียมลงมือสังหารซูเฉินให้ดับดิ้นทันที

ทว่าในขณะนั้นเอง บริเวณไหล่เขาด้านในของตระกูลซู กลับระเบิดกลิ่นอายพลังอันดุดันน่าเกรงขามสายหนึ่งออกมา

ดวงตาทั้งสองข้างของตาเฒ่าหรี่แคบลง ตัดสินใจล้มเลิกความคิดที่จะสังหารซูเฉิน

เป็นแค่เพียงมดปลวกตัวหนึ่ง ฆ่าทิ้งเมื่อใดก็ได้

เขากวาดสายตาสำรวจไปยังทิศทางของกลิ่นอายอันทรงพลังนั้น ไม่นานนักร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น นางยืนหยัดอยู่กลางห้วงอากาศ แววตาเต็มไปด้วยประกายเย็นชา

หยวนเมิ่ง!