บทที่ 85

บทที่ 85

เมื่อมองท่าทีจริงจังของซูเฉิน จื่อหยางเจินเหรินก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะรู้เรื่องบางอย่างจริงๆ

ทว่าซูเฉินไม่ได้เอ่ยปากพูดออกมาเอง เขาจึงไม่ได้ซักถามต่อ

หลังจากซูเฉินคารวะเสร็จสิ้น ก็กล่าวลาและแยกย้ายจากไปพร้อมกับจื่อหยางเจินเหริน

ทว่าสิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ ในตอนที่เพิ่งเดินออกจากอารามเต๋าได้ไม่นาน รูปปั้นนักพรตหนุ่มที่เดิมทีมีสายตาเหลือบมองต่ำอยู่เล็กน้อย กลับเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยราวกับกำลังสำรวจแผ่นหลังของซูเฉิน

ทว่าผ่านไปเพียงชั่วพริบตาเดียวก็กลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้ง

ความผิดปกตินี้แทบไม่มีใครสังเกตเห็นเลยแม้แต่คนเดียว

หลังจากการสังหารอริยะกุยซวีแล้ว ความเกรียงไกรของตระกูลซูก็พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด จักรวรรดิจิงหงถึงกับแปรเปลี่ยนท่าทีมาสยอมสวามิภักดิ์ต่อตระกูลซูโดยตรง