บทที่ 77

บทที่ 77

ทันทีที่เห็นชายผู้นั้น ซูหงหย่วนพลันตึงเครียดไปทั้งร่างราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูตามธรรมชาติ

ใจของซูหงหย่วนสั่นสะท้าน แววตาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม "ท่านผู้อาวุโส เหตุใดจึงต้องให้สำนักจี๋อินบุกโจมตีสำนักลั่วหยุน"

ชายหนุ่มยิ้มเยาะ "เจ้ากำลังตั้งคำถามกับข้าอย่างนั้นหรือ"

กล่าวจบเขาก็สะบัดมือวาดออกไป พลังมหาศาลพลันพรั่งพรูตกลงมาจากฟากฟ้าในชั่วพริบตา

ซูหงหย่วนครอบครองกายอริยะโบราณ ทว่าภายใต้การโจมตีนี้กลับถูกซัดกระเด็นร่วงลงสู่พื้นโดยตรง ร่างกายแทบจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ โลหิตสีทองไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย

ซูหงหย่วนใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ขั้นเข้าสู่วิถี!

ไม่สิ นี่คือผู้บำเพ็ญที่เหนือกว่าขั้นเข้าสู่วิถีอย่างนั้นหรือ

ขั้นอริยะ!