บทที่ 45

บทที่ 45

ซูเฉินเงี่ยบกระบี่ในมือขึ้น แล้วฟันออกไปเบื้องหน้าอย่างรุนแรง

"ผ่าฟ้า!"

ชั่วพริบตา ภาพที่ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนหวาดผัดก็ปรากฏขึ้น

ระหว่างฟ้าดินปรากฏรอยแยกขนาดมหึมา ด้านในบรรจุแสงดาราเอาไว้ เปล่งประกายเจิดจ้าเป็นอย่างยิ่ง แค่มองดูก็ทำให้หลงใหลแล้ว

รอยแยกขนาดมหึมายาวจนเข้าใกล้หลายพันจั้ง ทาบทับอยู่บนท้องฟ้าเหนือเมืองจิงหง แทบทุกคนต่างมองเห็นมัน

สีหน้าของผู้คนนับไม่ถ้วนเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน แม้แสงดาราภายในรอยแยกนั้นจะเจิดจ้าสะดุดตาเป็นอย่างมาก ทว่ากลับเต็มไปด้วยพลังทำลายล้างอันป่าเถื่อน

พวกเขาทั้งไม่กล้าจินตนาการว่า หากแสงดาราข้างในร่วงหล่นลงมาทั้งหมด นั่นจะนับเป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงไหน ในโลกใบนี้จะมีผู้ใดต้านทานเอาไว้ได้อีกหรือ?

ท่ามกลางผู้คนเหล่านั้น ผู้ที่หวาดกลัวที่สุดก็คือปานซิ่ง เขาถูกกระบี่นี้โจมตีเข้าเต็ม ๆ ทั้งร่างถูกห่อหุ้มด้วยแสงดารา ร่างกายสลายหายไปอย่างรวดเร็ว

อย่างมากที่สุดแค่ชั่วลมหายใจเดียว เกรงว่าจะต้องดับสูญไปอย่างแท้จริง