บทที่ 25

บทที่ 25

ซูเฉินถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "โดยปกติแล้ว หอหมื่นสมบัติของพวกท่านจะสะสมข้าวของไว้มูลค่าเท่าใดหรือ"

จูลี่ไม่เข้าใจเท่าไรนักว่าซูเฉินต้องการจะถามอะไรกันแน่ แต่เขาก็ยังคงแสดงสีหน้าครุ่นคิด ผ่านไปครู่หนึ่งจึงให้ตัวเลขโดยประมาณออกมา

"สาขาของหอหมื่นสมบัติโดยทั่วไปจะตัดสินใจว่าควรรักษาของระดับใดและจำนวนเท่าใด ตามพื้นที่ที่ตั้งอยู่ขอรับ"

"อย่างสาขาเมืองหมิงเยว่ของพวกเรา อย่างน้อยที่สุดก็สะสมข้าวของไว้มูลค่าราวๆ สี่พันล้านหินวิญญาณ"

เมื่อพูดถึงช่วงท้าย ใบหน้าของจูลี่ก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ในฐานะผู้ดูแลของหอหมื่นสมบัติ เมื่ออยู่ต่อหน้าขั้วอำนาจท้องถิ่นในเมืองหมิงเยว่ เขายังคงมีความเย่อหยิ่งโดยธรรมชาติอยู่บ้าง