0248

ตอนที่ 248 ข้าชงชาแล้ว

“เจ้าก็นับว่ากตัญญูกว่าใคร น่าเสียดายที่คนตระกูลหวั่นคงไม่มีวันรู้แล้วว่าพวกเขายังมีลูกหลานที่กตัญญูอยู่คนหนึ่ง” เพ่ยเหิงเอ่ยเรียบ ๆ

“ข้าถามแค่คำเดียว เหตุการณ์ล้างบางตระกูลหวั่นที่แดนกลางเมื่อหลายปีก่อน ฝีมือเจ้าใช่ไหม!” พายุคลั่งรอบตัวหวั่นชิงชิวเริ่มโหมกระหน่ำแล้ว

“ผู้คนทั่วหล้าต่างบอกว่าเป็นข้า ถ้าอย่างนั้นก็คงเป็นข้า” เพ่ยเหิงหันไปมองเขา แววตาทอประกายเย้ยหยัน “แล้วตัวเจ้าเล่า จะทำอะไรข้าได้ล่ะ”

ยิ่งเข้าใกล้จุดที่ทั้งสองคนกำลังซัดพลังกันมากเท่าไหร่ ต้วนเจียวเจียวก็ยิ่งใจเต้นระส่ำมากขึ้นเท่านั้น นางลากลั่วชิงหนานมาหลบอยู่หลังพุ่มไม้แล้วย่อตัวลง