0236

ตอนที่ 236 ลงมือฆ่าเขาด้วยตัวเอง

“นายน้อยหรง ท่าน...” ต้วนเจียวเจียวเอ่ยถามเบา ๆ “เป็นอะไรหรือเปล่า”

ผ่านไปครู่หนึ่ง นางก็ยังไม่ได้ยินเสียงตอบจากหรงหยวน จึงอดไม่ได้ที่จะหันศีรษะไปมอง เห็นเพียงหรงหยวน คล้ายกำลังหลับอยู่ แต่ร่างกายยังคงฝืนทนเอาไว้

คิ้วของต้วนเจียวเจียวขมวดเข้าหากันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ นางออกแรงดิ้นเพื่อให้หลุดจากเชือกมัดเซียนบนตัว จิตอสูรสายนั้นยังไม่จางหาย เห็นทีเหล่าพระภิกษุคงทำอะไรพระโพธิสัตว์รูปปั้นดินไม่ได้ แต่ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป พวกนางจะมีความหวังแค่ไหนที่จะออกไปจากที่นี่ได้

การดิ้นรนของนางแลกมาเพียงเชือกมัดเซียนที่รัดแน่นขึ้น ในตอนนั้นเอง เสียงหินผาชนกันก็ดังแว่วมา ตามมาด้วยแสงแดดสายหนึ่งส่องผ่านรอยแยกเข้ามาในดวงตาของนาง