0159

ตอนที่ 159 ลูก ๆ

ลั่วชิงหนานรีบส่ายหัว “เปล่า ๆ ๆ ไม่มีอะไรสักหน่อย!”

เขาจะกล้าปล่อยให้ปีศาจตนนี้คิดว่าตัวเองไม่พอใจกับวิธีที่เขาทำได้ยังไงกัน...

เพ่ยเหิงมองเขาแวบหนึ่ง แล้วเบนสายตาไปที่ต้วนเจียวเจียว “โลกบำเพ็ญเซียนซับซ้อนกว่าที่พวกเธอคิดไว้มาก เซียวอู๋เซิงไม่จำเป็นต้องเป็นคนไม่ดี และก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคนดี การที่ฉันฆ่าเขา ก็ไม่ได้แปลว่าจะต้องอยากฆ่าเขาจริง ๆ สักหน่อย”

คำพูดของเขาประโยคนี้ กลับยิ่งทำให้ทั้งสองคนรู้สึกมึนงงหนักเข้าไปอีก

สามวันต่อมา เมืองตี้เซียน ศาลาจิ่งสุ่ย

ชายหนุ่มหน้าตาอ่อนหวานเอนกายพิงเก้าอี้ยาวในศาลา ยื่นตัวออกไปเล็กน้อย กำลังโปรยอาหารให้ฝูงปลาในน้ำใต้ศาลาอย่างสบายใจ