กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 157 มัดตัวเอง
ผ่านไปพักใหญ่ ต้วนเจียวเจียวก็ถามขึ้นมาเสียงอ่อย “ตอนนี้ท่านตีเสร็จแล้ว จะปล่อยพวกเราไปได้หรือยังเจ้าคะ”
“ฝันไปเถอะ” เผยเหิงสวนกลับทันควัน “รออยู่ที่นี่จนถึงค่ำ พอฟ้ามืดแล้วพวกเจ้าสองคนค่อยตามข้ากลับเขาเหิงซาน”
“เรื่องนี้คงไม่ต้องมั้งเจ้าคะ...”
“จะเดินตามข้าไปดีๆ หรือจะให้ข้ามัดตัวไป เลือกเอาเอง”
“งั้นท่านมัดพวกเราไปเถอะเจ้าค่ะ”
พอคำนี้หลุดออกมา มุมปากของเผยเหิงก็กระตุก ส่วนหัวใจของลั่วชิงหนานก็กระตุกวูบตามไปด้วย
“ต้วนเจียวเจียว ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ยังมีความหวังนะ ตอนนี้เขายังไม่ได้คิดจะฆ่าเราสองคน พวกเราอย่าเพิ่งรนหาที่ตายสิ...” ลั่วชิงหนานอดส่งกระแสจิตบอกเธอไม่ได้