0137

ตอนที่ 137 แปดพันสามร้อยปี

“เอาสิ” ต้วนเจียวเจียวยังคงคุยง่ายเหมือนเคย เอียงคอเล็กน้อยแล้วถามว่า “งั้นพวกเราต้องทำอะไรต่อล่ะ”

ใบหน้าของฟากม่อเฉินยังคงค้างรอยยิ้มเจื่อน ๆ ร่างกายถอยหลังเตรียมพร้อมเผ่นหนีได้ตลอดเวลา พอได้ยินคำพูดนั้น สมองเขาก็ว่างเปล่าไปชั่วขณะ “ต่อไป……ต้องทำอะไรเหรอ”

“อื้ม” ต้วนเจียวเจียวยิ้มแล้วพยักหน้า “ไม่ใช่ว่าเธอมาหาฉันเพื่อชวนเที่ยวหรอกเหรอ”

“นึกขึ้นได้ว่าในสำนักกุยอี้น่าจะต้องการความช่วยเหลือจริง ๆ งั้นฉันขอตัวก่อนนะ” ฟากม่อเฉินยิ้มเจื่อน ๆ แล้วรีบหันหลังเดินจ้ำอ้าวออกไปจากตรงนั้น

ต้วนเจียวเจียวยืนมองแผ่นหลังที่รีบเดินหนีไป รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อย ๆ หุบลง

ดูท่าว่ารอบนี้ เป้าหมายของพวกเขาคงเปลี่ยนจากเสิ่นหวยปิง มาเป็นเธอซะแล้ว