0116

ตอนที่ 116 ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

“ปล่อยข้า ข้าเป็นถึงศิษย์คนที่สองของเจ้าสำนัก พวกเจ้าถึงกับกล้าลงมือกับข้าเสียได้!” หนิงโร่วกัดฟันตะโกน ในตอนนั้นเอง หางตาของนางเหลือบเห็นเสิ่นหวยปิงที่ยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง “เป็นเจ้า ต้องเป็นเจ้าที่แอบเล่นงานข้าอยู่เบื้องหลังแน่ ๆ เสิ่นหวยปิง ข้าไม่ชอบหน้าเจ้ามานานแล้ว!”

ใบหน้าของเสิ่นหวยปิงไม่แสดงอารมณ์แม้แต่น้อย “ศิษย์พี่รอง หากท่านยังอาละวาดต่อไป กฎสำนักจะไม่ละเว้นท่านหรอกนะ”

“กฎสำนักหรือ?” หนิงโร่วหัวเราะเยาะ ในดวงตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ข้าหนิงโร่วเคยกลัวกฎสำนักเมื่อใดกัน!”

เมื่อสิ้นเสียง เสิ่นหวยปิงหันไปมองศิษย์เฝ้าประตูสองคนที่จับตัวนางไว้ “ถ้าเช่นนั้นก็ส่งไปตำหนักทัณฑ์บนเถอะ”

พูดจบ เสิ่นหวยปิงก็ไม่สนใจอีกว่าหนิงโร่วจะตะโกนยั่วยุอย่างไร นางหันหลังเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรอีก