กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 87 สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่
หวั่นชิงชิวโค้งมุมปากขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดช้าๆ ว่า “ไปกันเถอะ ถึงเวลาที่เราต้องออกเดินทางแล้ว”
สิ้นเสียงพูด ศีรษะของผู้อาวุโสเจียวหลงก็ก้มต่ำลงเล็กน้อย จากนั้นหวั่นชิงชิวก็ทะยานขึ้นฟ้า สะบัดชายอาภรณ์ขาวดุจหิมะจนพลิ้ว แล้วนั่งลงบนตัวของเจียวหลงอย่างมั่นคง
ภาพนี้ทำให้ต้วนเจียวเจียวอ้าปากค้าง
นี่ๆๆ...นั่งตรงนี้ได้ด้วยเหรอเนี่ย!
นี่คือสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ประจำสำนักเชียวนะ!
แถมยังเป็นสายเลือดสัตว์เทพแท้ๆ อีกต่างหาก!
แม้ว่าเธอจะไม่ใช่ไม่เคยนั่ง และครั้งก่อนก็โดนเล่นงานจนขวัญหนีดีฝ่อมาแล้วก็เถอะ...