เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 82 คัดพวกมันออก
“อือ?” เมื่อเห็นว่าไท่คุนเอาแต่เงียบไม่ยอมพูด หวั่นชิงชิวก็เอ่ยปากเตือนด้วยน้ำเสียงทอดหางเสียงยาวอย่างเกียจคร้านและสบายอารมณ์
เม็ดเหงื่อเย็นเยียบผุดซึมลงมาตามหน้าผากของไท่คุนโดยไม่รู้ตัว
บริเวณที่นั่งชั้นบนสุด มือกลองของสำนักชางหลานจ้องมองสถานการณ์บนลานประลองตาไม่กระพริบ
สามร้อยคน สองร้อยคน สองร้อยห้าสิบคน...
การต่อสู้ตะลุมบอนรอบนี้ทำให้การประชุมคัดกรองกลับไปมีสภาพคล้ายกับตอนเริ่มต้น เพียงแต่ไร้เงาของสำนักคงคงเท่านั้น
บรรดาศิษย์จากทั้งสามสำนักต่างพากันทะยานลงจากเวทีทีละคนเรื่อยๆ ขอเพียงจำนวนคนบนลานประลองลดลงเหลือหนึ่งร้อยคนเมื่อไหร่ เขาจะตีกลองประกาศยุติการประชุมคัดกรองทันที
บนเวทีประลองต่อสู้กันอย่างดุเดือด แต่บรรยากาศบริเวณที่นั่งผู้ชมกลับเยือกเย็นปกคลุมจนแทบหยุดหายใจ