0064

ตอนที่ 64 บะหมี่หยางชุน

ในกระท่อมผุพังหลังเล็กริมทะเลชางไห่ ต้วนเจียวเจียวนั่งพิงขอบเตียง เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย ในมือของนางกำเศษผ้าสีดำที่ถูกพับไว้อย่างเรียบร้อย มีชื่อของซวีฉือปักอยู่บนนั้น

นางอยู่ในสภาพนี้มานานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ตอนที่เสิ่นหวยปิงเดินเข้ามาเห็นนางยังคงนั่งอยู่ริมหน้าต่างเช่นเดิม นางก็เม้มริมฝีปากเบาๆ พลางคิดว่าตัวเองน่าจะพูดอะไรสักคำ แต่ก็ไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะพูดอะไรดี

ประจวบเหมาะกับตอนนั้น ท้องของต้วนเจียวเจียวก็ส่งเสียงร้องโครกครากขึ้นมาอีกครั้ง

เสิ่นหวยปิงชะงักไปเล็กน้อย คิดว่าอีกฝ่ายอาจไม่ได้พกยาอิ่มทิพย์ติดตัวมา จึงล้วงมือค้นหาในถุงมิติของตน แต่กลับได้ยินเสียงแผ่วเบาดังลอยมาจากทางนั้น