เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มี่จิ่นทำหน้าไร้เดียงสา “ไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่ทำให้ฉันกินเหรอ นายมีความคิดอื่นงั้นเหรอ นายไม่รักฉันแล้วเหรอ”
สือเจ๋อ “…………”
ทั้งสองกินไปโต้เถียงกันไป จนกระทั่งจานว่างเปล่า มี่จิ่นถึงได้วางตะเกียบลงด้วยความรู้สึกยังไม่จุใจ
เช็ดปาก ดื่มชาหนึ่งอึก มี่จิ่นมองไปที่สือเจ๋ออีกครั้งแล้วพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ที่รัก คืนนี้คุณมีเวลาใช่ไหม ฉันอยากกินต่อ”
“ได้” สือเจ๋อตอบรับ
“รักคุณนะ!” มี่จิ่นกระโจนเข้าหาสือเจ๋ออย่างดีใจ หวังจะมอบจุ๊บใหญ่ ๆ ให้เขาหนึ่งที
สือเจ๋อรับร่างมี่จิ่นไว้ ก่อนที่เธอจะจูบถึงตัว เขาก็พูดขึ้นว่า “ที่รัก เมื่อกี้คุณกินไปทั้งหมดหนึ่งพันแปดร้อยเก้าสิบแปดคำ ผมทำให้คุณกินได้หนึ่งพันแปดร้อยเก้าสิบแปดครั้ง แต่พอกินครบพวกนี้แล้วก็จบกันนะ ต่อไปผมจะไม่ทำให้คุณกินแล้ว”