กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จริงเหรอครับ?” ดวงตาของเสิ่นต้ากวงเป็นประกาย เขาพูดกับพ่อของตัวเองอย่างอารมณ์ดีว่า “ถ้าอย่างนั้นผมก็เป็นบิดามารดาผู้ให้กำเนิดใหม่ของพ่อเลยสิ?”
กางเกงแดง: “…………”
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า……” ทุกคนหัวเราะร่ากันเป็นกลุ่ม
คอมเมนต์ลอย:
【นี่ไปเอาเจ้าทึ่มมาจากไหนเนี่ย ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!】
【คุณพระ ขำจนพ่อจะตายแล้ว วงจรสมองแบบนี้สูสีกับพ่อเขาเลย】
【แบบนี้ต้องเลี้ยงหน่อไม้ผัดเนื้อเขาสักมื้อแล้วล่ะ!】
【เด็กไม่มีสัมมาคารวะ พูดมากนัก ตีเลย! ตีแรง ๆ เลย!】
【…………】
“ไม้กวาดอยู่ไหน! มีไม้กวาดไหม?” ราวกับได้ยินเสียงเรียกร้องของชาวเน็ต กางเกงแดงเริ่มมองหาไม้กวาดในห้อง