กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
การได้เห็นสุนัขสองตัวนี้ที่นี่ ทำให้มี่จิ่นรู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาเล็กน้อย
เธอเผยรอยยิ้มอ่อนโยนให้กับสุนัขทั้งสองตัว
“โฮ่ง——”
ทว่าสุนัขนรกทั้งสองตัวกลับส่งเสียงหอนแล้ววิ่งหนีไป
ความเร็วนั้นราวกับจรวด เพียงชั่วพริบตาก็ไร้ร่องรอย
มี่จิ่น:“………”
สถานที่เกิดเหตุตกอยู่ในความเงียบงัน
ผู้คนต่างอึ้งไปหลายวินาที ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งทำลายความเงียบลง
บนใบหน้าของไป๋ชิงชิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น น้ำเสียงดูเกินจริง “อาจารย์ ท่านช่างเก่งกาจเหลือเกิน ถึงกับทำให้สุนัขนรกหวาดกลัวจนวิ่งหนีไปได้!”
ตอนที่ไป๋ชิงชิงพูดประโยคนี้ เธอยังเหลือบมองมี่จิ่นแวบหนึ่ง