กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าวันต่อมาเวลาแปดโมง มี่จิ่นลงมาทานอาหารที่ชั้นล่าง
เธอเพิ่งจะนั่งลง อวี๋หวั่นเอ๋อร์ก็อุ้มมี่ต้าป๋าวลงมา
เด็กน้อยยังคงหลับตาพิงอยู่บนไหล่ของอวี๋หวั่นเอ๋อร์ ชุดนอนบนตัวบิดเบี้ยวไปมา เส้นผมยุ่งเหยิงเหมือนรังไก่ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งถูกหิ้วลงมาจากเตียง
เขาพูดกับอวี๋หวั่นเอ๋อร์อย่างงัวเงียว่า “แม่ครับ ผมยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟันเลย กินข้าวเช้าไม่ได้หรอก”
ปกติมี่ต้าป๋าวต้องตื่นนอนตอนเก้าโมง
วันนี้อวี๋หวั่นเอ๋อร์ต้องไปเคารพศพอวี๋น่า จึงเรียกมี่ต้าป๋าวให้ตื่นเร็วขึ้น