กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มี่จิ่นปากจ้อไม่หยุด “โชคดีนะที่เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของฉัน ถ้าเป็นคนอื่นล่ะก็ ไม่เรียกพ่อสักสองสามคำ เรื่องนี้ไม่จบแน่!”
มี่เฉิงอวิ๋น: “...”
นี่มันอะไรกัน!
นี่เรียกว่าได้คืบจะเอาศอก!
มี่จิ่นผู้เชี่ยวชาญด้านการได้คืบจะเอาศอกลืมไปแล้วว่าจุดตายของเธออยู่ในกำมือพี่ชาย
มี่เฉิงอวิ๋นจ้องมองมี่จิ่นเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง
มี่จิ่นคิดไปเองว่าเขากำลังเตรียมการอะไรบางอย่าง
ในหัวของมี่เฉิงอวิ๋นมีตัวละครเล็ก ๆ สองตัวกำลังต่อสู้กัน
ตัวละครสีดำ: “เด็กนี่คันไม้คันมือแล้ว ต้องสั่งสอนสักหน่อย!”
ตัวละครสีขาว: “นี่คือน้องสาวแท้ ๆ น้องสาวแท้ ๆ คนเดียวเลยนะ ตีไม่ได้!”