ตอนที่ 177 ฉันควรเรียกเขาว่ามามี้หรือไม่?

บรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงหนักอึ้ง

เหล่ากษัตริย์และผู้มีอำนาจต่างสั่นสะท้าน ขาสั่นพั่บ ๆ

มี่จิ่นมองอาหารบนโต๊ะไกลออกไปที่เริ่มจะหมดความร้อน

เธอดึงแขนมี่เฉิงอวิ๋น “พี่คะ อาหารจะเย็นหมดแล้ว”

ในชั่วพริบตา ผู้คนในห้องรู้สึกถึงไออุ่นที่พัดผ่านเข้ามา

ความหนาวเหน็บละลายหายไป ราวกับฤดูใบไม้ผลิหวนคืนสู่ผืนดิน สรรพสิ่งฟื้นคืนชีวิต

เห็นเพียงชายหนุ่มที่เมื่อครู่แผ่ไอเย็นจนเกือบจะแช่แข็งพวกเขาตาย กลับกลายเป็นคนละคน เขากำลังจูงมือหญิงสาวคนนั้นเดินไปที่โต๊ะอาหารด้วยสีหน้าอ่อนโยน

“ไปเถอะ ไปกินข้าวกันก่อน จะปล่อยให้ที่รักของฉันหิวไม่ได้”

ทุกคน: “……”

จนกระทั่งทั้งสองเริ่มลงมือทานอาหาร คนอื่น ๆ ถึงค่อย ๆ ได้สติกลับมา