ตอนที่ 111 ฉันไม่ติดค้างคุณอีกแล้ว

หลังจากเด็กสาวบนเวทีเดินลงไป มี่จิ่นก็ไม่ได้เรียกชื่อใครต่อ

เธอหันศีรษะไปมองเจี่ยงอี๋

มี่จิ่นเอียงศีรษะเล็กน้อย สองมือกำหมัดวางไว้ใต้คาง กะพริบตาปริบ ๆ อย่างออดอ้อน น้ำเสียงนุ่มนิ่มว่า “อาจารย์เจี่ยงอี๋ ฉันผิดไปแล้วค่ะ ฉันไม่ควรยอกย้อนคุณ ไม่ควรพูดว่าคุณใช้เส้นสาย ไม่ควรพูดว่าอาจารย์เซี่ยหมิ่นเวยเป็นพ่อคุณ คุณยกโทษให้ฉันเถอะนะคะ อย่าร้องไห้เลย ร้องไห้จนใจฉันสลายหมดแล้วค่ะ!”

หลินจวิ้นซีพยายามกลั้นอย่างสุดความสามารถ ไม่ให้ตัวเองหลุดขำออกมา

เขามองไปทางเจี่ยงอี๋ “อาจารย์เจี่ยง อย่าร้องไห้เลยครับ ร้องไห้มากไปไม่ดีต่อสุขภาพ”