กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ถ้าคุณให้ฉันขึ้นไปแล้วฉันต้องขึ้นไปตามนั้น ฉันก็เสียหน้าแย่สิ”
มี่จิ่นปิดฝาขวดโยเกิร์ตที่ดื่มหมดแล้ววางลงบนโต๊ะ
เธอเงยหน้ามองซูฉิง คิดอยู่ไม่ถึงสองวินาทีก็เอ่ยขึ้นว่า “เอาแบบนี้แล้วกัน คุณเรียกฉันว่าพ่อหลาย ๆ ครั้ง เรียกจนกว่าฉันจะพอใจ แล้วฉันจะขึ้นไป”
ใบหน้าของซูฉิงดำคล้ำราวกับก้นหม้อในทันที
มี่จิ่นเลียนแบบท่าทางของเธอเมื่อครู่ “คุณซูไม่กล้าเหรอคะ?”
เดิมทีซูฉิงเป็นคนอารมณ์ร้อนอยู่แล้ว ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในจุดที่ใกล้จะระเบิดเต็มที
เมื่อเทียบกับเธอแล้ว มี่จิ่นดูใจเย็นเหลือเกิน
เธอเปิดโยเกิร์ตอีกขวด
“ในเมื่อไม่กล้าก็รีบลงไปเถอะ อย่าทำให้รายการล่าช้าเลย”