กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ใบหน้าของเฟยเซี่ยบิดเบี้ยวจนแทบเสียโฉม
เธอพูดกับเพื่อนสาวคนสนิทว่า “เธอออกไปก่อนเถอะ ตอนตีสามฉันจะโทรหาเธอ แล้วเธอค่อยช่วยฉันแจ้งตำรวจ”
“แต่ว่า……” เพื่อนสาวทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไว้
ช่างเถอะ
ต่อให้เกลี้ยกล่อมไปเธอก็คงไม่ฟัง
“ก็ได้ งั้นฉันไปก่อนนะ” เพื่อนสาวหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องไป
เยี่ยเฉี่ยนเฉี่ยนยังคงยืนอยู่ที่หน้าประตู
เพื่อนสาวเปิดประตูเดินไปหาเยี่ยเฉี่ยนเฉี่ยนแล้วพูดว่า “ฉันเกลี้ยกล่อมเธอแล้ว เธอรับปากฉันว่าจะไม่คิดสั้นอีก ขอบคุณที่อุตส่าห์มานะ”
เยี่ยเฉี่ยนเฉี่ยนฟังออกว่าเด็กสาวตรงหน้าหมายความว่าอย่างไร
นี่คือการพยายามไล่เธอไป