กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สือเจ๋อเห็นมี่จิ่นซุกหน้าลงกับหมอน ไม่พูดไม่จาและไม่ขยับเขยื้อน นึกว่าตนเองตีเธอแรงจนเจ็บ
เขาตื่นตระหนก
ไอ้คนสารเลวตื่นตระหนก
เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้ จุมพิตที่ใบหูของมี่จิ่นแล้วเอ่ยยอมรับผิดอย่างเด็ดขาด “ที่รัก ผมผิดไปแล้ว”
มี่จิ่นกล่อมตัวเองจนหายโกรธไปนานแล้ว ยามนี้เมื่อสือเจ๋อยอมรับผิดอย่างเด็ดขาดเช่นนี้ เธอจึงไม่มีอารมณ์โกรธหลงเหลืออยู่อีกเลย
ทว่ามี่จิ่นรู้สึกว่าผู้ชายนั้นตามใจได้ แต่จะตามใจจนเสียคนไม่ได้
มี่จิ่นเอียงศีรษะ เผยให้เห็นใบหน้าครึ่งซีกมองสือเจ๋อ “ถ้าคุณเรียกฉันว่าพ่อสองคำอย่างจริงใจ ฉันจะให้อภัยคุณ”
สือเจ๋อ: “...”
จะให้เรียกพ่อไม่มีทางเป็นไปได้