กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มี่ตั๋วเพิ่งพูดจบ น้ำเสียงก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง “ฉันนึกออกแล้ว พวกคุณไม่เพียงแค่อิจฉาที่ฉันได้กินอาหารที่น้องสาวทำ แต่พวกคุณยังอิจฉาที่น้องสาวออดอ้อนฉันด้วย!”
เขายิ่งพูดยิ่งได้ใจ “ช่วงนั้นพวกคุณดูละเอียดแล้วใช่ไหม เห็นตอนที่น้องสาวออดอ้อนฉันแล้วใช่ไหม! โอ๊ย น่ารักสุด ๆ ไปเลย! อิจฉาละสิ อิจฉาละสิ เกลียดละสิ ฮ่าฮ่าฮ่า! พวกคุณจงอิจฉาตาร้อนกันให้เต็มที่ไปเลย!”
มี่เฉิงอวิ๋นพยายามสะกดกลั้นความปรารถนาที่จะลากมี่ตั๋วออกมาจากหน้าจอเพื่อซ้อมให้ตาย “มี่ตั๋ว แกอยากตายใช่ไหม!”
“โอ๊ย โกรธจนพาลแล้วสินะ!” มี่ตั๋วหัวเราะอย่างมีความสุขยิ่งขึ้น “พี่ชายอย่าเปรี้ยวปากไปเลย มาสิ น้องชายแท้ ๆ คนนี้จะออดอ้อนให้ดู”