ตอนที่ 70 นักฆ่ามนุษย์ปักษา

มี่จิ่นคืนปืนให้คนข้าง ๆ พร้อมกล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ

คนผู้นั้นมองมี่จิ่นด้วยความตกตะลึง การรับปืนกลับมาเป็นสัญชาตญาณของร่างกายล้วน ๆ

คนอื่น ๆ ที่ติดตามมาต่างก็มองจนตาค้างเช่นกัน

ฝีมือยิงปืนระดับนี้มีอยู่จริงหรือนี่

ต่อให้พวกเขาฝึกอีกร้อยปีก็ไม่มีทางทำได้ถึงระดับนี้!

ตอนนั้นเอง มี่จิ่นเดินเข้ามาหิ้วหงส์สองตัวไว้ซ้ายขวา แล้วพูดกับสือจื่อว่า “ฉันจะพาพวกมันไปเข้าห้องน้ำ”

สือจื่อหัวสมองมึนงงไปหมด เขาไม่ได้ฟังสิ่งที่มี่จิ่นพูดเลย เพียงแค่พยักหน้าตอบรับตามสัญชาตญาณ

รอจนมี่จิ่นลับสายตาไป สือจื่อถึงได้สติกลับมา เขาคว้าตัวหลิวฮุยที่อยู่ข้าง ๆ ทันที “พี่สะใภ้ตัวน้อยล่ะ?”