กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พ่อฉันเหรอ?” แฮ็กเกอร์เจียงอี้ทำท่าครุ่นคิด “ถ้าพ่อฉันจะมา ก็น่าจะเป็นตอนกลางคืนนะ”
คนข้าง ๆ ถามขึ้น “ทำไมล่ะ?”
เจียงอี้กระตุกมุมปากขึ้น ยิ้มไม่ถึงตา “พ่อฉันเสียไปนานแล้ว”
เขาพูดจบก็โดนตบเข้าที่หัวหนึ่งฉาด
“ไอ้โง่ พ่อแกก็คือคิงไงล่ะ!” แฮ็กเกอร์หลี่หมิงฝานกล่าว
เจียงอี้คอแข็งเถียง “ไม่ใช่ พ่อฉันเป็นคนเชือดหมู จะเป็นคิงได้ยังไง”
ซือลั่วทำหน้าตาย “นายคงจะกลัวพ่อของนายมากสินะ”
เจียงอี้มองเขาอย่างประหลาดใจ “นายรู้ได้ยังไง?”
หลี่หมิงฝานหัวเราะ “เพราะนายโง่เหมือนหมูยังไงล่ะ”
เจียงอี้ไม่ยอม “พวกนายด่าคนทำไมเนี่ย?”