กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางอีพูดไม่ทันจบก็ถูกผีหญิงขัดขึ้น เสียงของผีหญิงแหลมสูงราวกับจะทำลายแก้วหูของคนฟัง “ชีวิตชาตินี้ของฉันมันจบสิ้นไปนานแล้ว!”
จางอีเอามือปิดหูแล้วตะโกนเสียงดัง “ไม่ใช่... ฉันหมายถึงชาติหน้า ถ้าฆ่าคนไปแล้วเธอจะไม่มีชาติหน้าอีกนะ”
“ไม่สน! ฉันต้องการให้ทั้งครอบครัวมันตาย!” ผีหญิงกรีดร้อง ปราณทมิฬเป็นสาย ๆ ลอยออกมาจากร่างของเธอ
มี่จิ่นเอามือกุมหน้าด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ พลางแค่นเสียง “หุบปาก!”
ผีหญิงมองมี่จิ่นอย่างหวาดหวั่นแล้วเงียบเสียงลง
จางอีที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยปากขึ้นอีก “คุณผู้หญิงผี ตามที่ว่ากันว่า...”
มี่จิ่นเตะสวนไปหนึ่งที “นายก็หุบปากด้วย!”
จางอี “...”
ตามที่ว่ากันว่ามีแค้นต้องชำระ มีศัตรูต้องจัดการ