กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในน้ำห่างจากริมฝั่งออกไปประมาณหนึ่งเมตรกว่ามีลูกแก้วอยู่หนึ่งลูก
อันเฉินตื่นเต้นขึ้นมา “หาง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? ผู้กำกับเกิดสำนึกผิดขึ้นมาหรือไง?”
เซียวรั่ง “แต่ว่าจะหยิบมันขึ้นมายังไงล่ะ?”
“ฉันลงน้ำเอง” โจวถิงอวิ๋นพูดพลางเตรียมจะพับขากางเกงและถอดรองเท้าเพื่อลงน้ำ
“เดี๋ยว!” มี่จิ่นร้องเรียกเขาไว้ “ฉันรู้สึกว่าริมแม่น้ำไม่ได้มีแค่ลูกนี้ลูกเดียว”
อันเฉิน “หมายความว่ายังไง?”
“เราจำเป็นต้องหาลูกแก้วห้าลูก แต่ในหมู่บ้านคงไม่ได้มีแค่ห้าลูกหรอก”
“หืม?”