ตอนที่ 30 บันทึก

สี่สายตาประสานกัน บรรยากาศค่อนข้างกระอักกระอ่วน

จ้าวกั๋วต้งไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้เขาควรทำอย่างไรดี

จะแกล้งทำเป็นถูกตรึงร่างต่อ หรือจะกลับไปเป็นผีที่มีอิสระอีกครั้ง

ในขณะที่เขายังลังเล มี่จิ่นก็หยิบกระดาษยันต์ขึ้นมาด้วยสีหน้าประหลาดใจ

เธอถามจ้าวกั๋วต้งว่า “เอ๊ะ? คุณลุง คุณพกกระดาษยันต์ติดตัวไว้ทำไมคะ? หรือว่า... ที่นี่มีผี?”

มี่จิ่นพูดจบก็ตัวสั่นเล็กน้อย

อันเฉินจอมแสดงละครหยิบกระดาษยันต์จากมือมี่จิ่นมาดู น้ำเสียงดูเกินจริง “นี่เป็นของที่นักพรตเทียนซือจางทำออกมาด้วยนะ”

“ผมขอดูหน่อย” เซียวรั่งชะโงกหน้าเข้าไป “ว้าว จริงด้วยแฮะ กระดาษยันต์ใบนี้ต้องแพงมากแน่ ๆ!”