ตอนที่ 192 เถ้าแก่สยงแห่งซีอาน

ตอนที่ 192 เถ้าแก่สยงแห่งซีอาน

ช่วงประมาณสี่ทุ่มกว่า หลิ่วซานหู่ก็กลับมาที่ห้องรับรองส่วนตัว เขานั่งลงข้างผมแล้วเอ่ยเสียงเบา “เถ้าแก่ เมื่อกี้ผมสะกดรอยตามก๊วนนักเลงคนนั้น ไปพบว่าพอเขาส่งของที่ห้องรับรองเสร็จทุกครั้งก็จะกลับไปที่ตึกที่พักอาศัยแห่งหนึ่งใกล้ ๆ ตรงนั้นน่าจะเป็นกบดานของพวกมัน ไม่รู้ว่าไป๋เฝิ่นหมิงจะอยู่ข้างในหรือเปล่า”

ผมเอ่ย “ยืนยันว่าเป็นรังของพวกมันได้ก็พอ เขาจะอยู่หรือไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร” จากนั้นก็ลุกขึ้นกวักมือเรียกทุกคน “ไปกันเถอะ”

บรรดาครูดนตรีที่กำลังเล่นสนุกกันเต็มที่ เห็นเช่นนั้นต่างก็ชะงัก ผู้จัดการการตลาดรีบวิ่งตามมาด้วยความลนลาน “เถ้าแก่ซีเหมินจะไปแล้วหรือครับ เพิ่งเล่นได้ไม่นานเองนะ...”