ตอนที่ 152 เฉินหลง

ตอนที่ 152 เฉินหลง

เที่ยงวันถัดมา แสงแดดแผดเผาร้อนแรง ผมกับหลิวซินยืนอยู่หน้ากระจกบานโตในโถงผู้โดยสารของโรงแรม มองดูรถออฟโรดสีดำคันหนึ่งเบรกกะทันหันที่หน้าประตู

ประตูรถถูกผลักออกอย่างแรง เฉินหลงกระโดดลงจากรถอย่างคล่องแคล่ว เขาเชิ้ตแจ็กเก็ตกันลมสีดำ ปีกหมวกเบสบอลกดต่ำลงมาก แต่ไม่อาจบดบังแผลเป็นน่ากลัวตรงหางตาได้เลย แสงแดดส่องกระทบเรือนร่างสูงตระหง่าน ทอดเงาอันคล่องแคล่วลงบนพื้น

“อาหลง!” หลิวซินรีบเดินเข้าไปต้อนรับ

เฉินหลงถอดแว่นกันแดดออก สายตาแหลมคมกวาดมองมา หลิวซินเอียงกายแนะนำ “นี่คืออาเฉิน”