ตอนที่ 148 ความโกรธแค้นของเฉินหลง

ตอนที่ 148 ความโกรธแค้นของเฉินหลง

หลังจากพวกเราเปลี่ยนไปย่างขึ้นเรือเร็ว ก็บึ่งตะลุยไปบนผืนทะเลอันมืดมิดเป็นเวลาสามชั่วโมง จนกระทั่งเวลาตีหนึ่ง เรือเร็วก็เข้าจอดเทียบท่า ณ หาดทรายอันห่างไกลแห่งหนึ่ง น้ำทะเลอันเย็นเยือกท่วมสูงท่วมเข่า พวกเราย่ำเท้าสูงต่ำอย่างยากลำบากมุ่งหน้าไปยังชายฝั่ง

บนฝั่งมีแสงไฟฉายหลายดวงส่องสว่างเป็นจังหวะอยู่ในความมืด ครั้นเดินเข้าไปใกล้ ชายหนุ่มรูปร่างผอมเกร็งคนหนึ่งก็เดินเข้ามาทักทาย “ประธานจาง ผมเป็นคนของพี่มังกรดุครับ” เขาชี้ไปทางถนนดินด้านหลัง “รถจอดอยู่ข้างทางครับ”

ฉันส่งสัญญาณให้อีวานแบกเฉินหู่ไว้ดี ๆ พร้อมกับเอ่ยถามขณะเดิน “จะให้เรียกว่าอะไร”