ตอนที่ 140 พี่มังกรดุแห่งไห่เป่ย

ตอนที่ 140 พี่มังกรดุแห่งไห่เป่ย

พวกเราเดินทางรวดเดียวโดยไม่หยุดพักจนถึงไห่เป่ย และไปถึงตัวเมืองไห่เป่ย์ในเช้าวันถัดมา

ถนนหนทางในเมืองไห่เป่ย์ตอนเจ็ดโมงเช้ายังคงมีไอเย็นอยู่บ้าง พวกเราเดินมานั่งที่ร้านอาหารเช้าข้างทาง ก๋วยเตี๋ยวเนื้อร้อน ๆ เพิ่งถูกยกมาวางบนโต๊ะ ไอความร้อนที่พวยพุ่งยังไม่ทันจางหาย

ทันใดนั้น เสียงตะโกนสโลแกนที่เป็นระเบียบเรียบร้อยก็ดังจากไกลเข้ามาใกล้ “ยอดขาย ยอดขาย ฉันต้องการยอดขาย!” เห็นเพียงขบวนคนกว่าสามสิบคนกำลังวิ่งเหยาะ ๆ ผ่านไป ชายฉกรรจ์กักขฬะเหี้ยมเกี้ยมไม่กี่คนที่นำหน้าฉายสายตาดุดันกวาดมองไปทั่วขบวน

ในขบวนมีทั้งชายหญิงเด็กคนชรา ทุกคนหน้าดำแดง ตะโกนสโลแกนซ้ำ ๆ เหมือนเครื่องจักร ราวกับกลุ่มหุ่นเชิดที่ถูกเชิดอยู่ก็ไม่ปาน

ฉันสูดเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปากคำหนึ่ง อดพึมพำไม่ได้ “วัฒนธรรมองค์กรของทางมณฑลกุ้ยนี่โหดจริง ๆ เช้าตรู่ก็เริ่มล้างสมองพนักงานแล้วเหรอ”