ตอนที่ 47 ฮึกเฮิมตามวัยเยาว์

ตอนที่ 47 ฮึกเฮิมตามวัยเยาว์

ฉันก้มมองนาฬิกา เข็มนาฬิกาใต้แสงไฟนีออนชี้ไปที่แปดยามครึ่งแล้ว จึงยื่นมือโบกรถแท็กซี่ พอเปิดประตูรถก็พูดกับเฉินหลิงว่า “ได้เวลากลับแล้ว ฉันใกล้จะต้องเริ่มยุ่งแล้วล่ะ”

รถแท็กซี่วิ่งผ่านความมืดมิดยามค่ำคืน เฉินหลิงเอนซบลงบนไหล่ฉัน กอดมือฉันไว้ในอ้อมอกแน่น รถมาจอดตรงประตูร้านสโตร์ พอจ่ายค่ารถเสร็จ ฉันก็ถือโอกาสตีบั้นท้ายงอนงามของเธอไปทีหนึ่ง “คืนนี้นอนไม่ต้องล็อกประตูนะ ยุ่งเสร็จแล้วฉันจะไปหา”