กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 18 ไม่มีวันได้พบกันอีก
หลังจากหลี่น่าจากไป วันเวลาของฉันก็ราวกับถูกสูบดวงจิตวิญญาณออกไป
ฉันคิดเงินและเติมของในร้านอย่างเหม่อลอยไปวัน ๆ ทว่าสายตากลับคอยเหลือบมองโทรศัพท์อยู่ตลอด
สายชาร์จโมโตโรลายังคงเสียบอยู่กับเต้าเสียบ แต่เบอร์ที่คุ้นเคยนั้นกลับไม่เคยโทรเข้ามาอีกเลย
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ อาเฉียงก็พาอาหงกับสาวแรงงานของโรงงานไท่เหม่ย์สองสามคนผลักประตูเข้ามาอย่างกะทันหัน
อาเฉียงยังคงมีผอมแห้งเหมือนลิง สภาพผมเผ้าชโลมจนมันวาว
“เถ้าแก่ ร่ำรวย ๆ นะ!” อาเฉียงยิ้มระเหิดระเหยพลางเคาะเคาน์เตอร์
ฉันจึงปิดร้านเสียเลย แล้วพาพวกเขาไปที่ร้านอาหารเสฉวนตรงหัวมุมถนน