กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 สมรภูมิหลอมรวม
สำหรับผู้ที่หลบซ่อนอยู่ในป่า พวกเขาไม่กลัวสมรภูมิกลางอากาศ เพราะมีต้นไม้หนาแน่นและเรือนยอดที่แน่นทึบเป็นเกราะกำบัง ลำแสงเฉื่อยของจักรกลลอยตัวรูปวงแหวนโอเมื่อส่องมาก็อ่อนกำลังลง และด้วยความเร็วเพียงพริบตาเดียวในระยะพันเมตรก็ไม่กล้าพลิกโฉบเข้ามาในป่า
สิ่งที่พวกเขากลัวจริง ๆ คือสมรภูมิภาคพื้นดิน กำลังเหล็กกล้าอันแข็งแกร่งของจักรกลดวงดาว หากจะทำลายล้างจริง ๆ ป่าก็ต้านทานพวกมันไม่ได้
บังเอิญเหลือเกินที่สมรภูมิด้านหน้ากับสมรภูมิสมองกลหลักด้านหลังพุ่งเข้าชนกัน สมรภูมิทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่ง แผ่กระจายไปทั่วผืนดินกว้างใหญ่