0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 H888

ขอทานน้อยระวังตัวมาก สายตาจับจ้องไปที่ดวงตาอสูรเทพของเป่าจีเป้ย์ข่าน ในมือกำท่อนไม้เรียว ร่างเล็กผอมพร้อมทั้งกำลังสำหรับโจมตีและหนีไปพร้อมกัน

กลางความมืดมิดที่จู่ ๆ ก็มีร่างยักษ์มาขวางหน้า หล่อนกลับไม่ตื่นตระหนก รู้สึกเหมือนเดินทางกลางคืนบ่อยจนชิน

"เมื่อกี้เจ้าเป็นคนโยนหินเข้าไปในเมืองใช่ไหม" เป่าจีเป้ย์ข่านแสร้งถามโดยปลอมตัวเป็นชาวเมืองหลัวข่า

"ข้าอยากเข้าเมืองไปพัก โยนหินดูว่ามีคนอยู่ไหม"

ขอทานน้อยทำหน้าจ๋อย ยกมือขอโทษถอยหลังครึ่งก้าว

ในใจกลับฉงนยิ่ง ตัวเองโยนหินไปตั้งมากมาย ชาวเมืองทำไมไม่ส่งเสียงเลย นี่ไม่ใช่ความสงบที่ชาวเมืองธรรมดาควรมี

"เจ้ามาเมืองหลัวข่าหาคนงั้นหรือ"