ตอนที่ 282 ลูกไม้เด็กๆ

“ลมหนาวนะ ระวังป่วย” เสียงของลิซ่าอ่อนโยน พลางคิดว่าผ้าคลุมสีดำน่าจะมีอุณหภูมิจากร่างกายของเธอติดอยู่ ไอลอนหัวหน้าคงสัมผัสได้

จริง ๆ แล้วเธออยากเลียนแบบวิธีที่อวิ๋นลี่พูดคุยและใกล้ชิดกับไอลอนหัวหน้าอย่างเป็นธรรมชาติไร้พิธีรีตอง แต่เธอไม่มีดีกรีความกล้าขนาดนั้น จึงได้แต่ค่อย ๆ ลองเชิงด้วยเสียงเบา ๆ อย่างค่อยเป็นค่อยไป

ลำคอของไอลอนเปล่งเสียงหัวเราะในลำคอเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่กลับทำให้ลิซ่าเข้าใจผิด คิดว่าเขากำลังให้กำลังใจเธอ

เธอยังกล้าใช้ปลายนิ้วแตะแขนเขาเบา ๆ ราวกับไม่ได้ตั้งใจ พอเธอลองเลื่อนมือขึ้นไปแตะแผงอกของเขา ความรังเกียจตามสัญชาตญาณของไอลอนก็ทำให้เขาคว้ามือเธอไว้ทันที