กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เบื้องหลังอวิ๋นลี่มีเสียงหนึ่งดังขึ้นเบา ๆ แต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจจนไม่อาจโต้แย้ง “อวิ๋นลี่ ต่อไปไม่ต้องทำแบบนี้อีกแล้ว ผมจะดูแลเธอเอง”
ชั่วขณะหนึ่ง อวิ๋นลี่รู้สึกราวกับว่าเธอเป็นหนึ่งในกึ่งเพศเมียของเรือนสีรุ้ง
ไม่สิ เธอแค่ไปเก็บของเก่า ทำไมถึงกลายเป็นเหมือนตกอับไปขายตัวแบบนี้
เมื่อเห็นดวงตาที่เป็นประกายของเธอหันกลับมามองตัวเอง น้ำเสียงของไอลอนก็อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “ต่อให้ผมไม่ใช่คุณชายแห่งกลุ่มทุนฮาร์ตมันน์ ผมก็มีความสามารถมากพอจะทำให้เธอใช้ชีวิตอย่างมั่งคั่งได้”
อวิ๋นลี่หันกลับไป พลางจัดสารอาหารเหลว พลางตอบอย่างไม่ค่อยใส่ใจ “อืม ไอลอน ฉันเชื่อใจนายอยู่แล้ว”