ตอนที่ 260 ไม่แน่อาจมีมูล

อวิ๋นลี่จนปัญญาจริง ๆ ได้แต่กัดฟันตบตัวเองเบา ๆ “แล้วฉันล่ะ? คุณดูสิว่าฉันมีค่าเท่าไร ฉันใช้ตัวเองเป็นหลักประกัน รับรองว่าภายในหนึ่งเดือนจะใช้หนี้ค่ารักษาพยาบาลที่ติดคุณคืนทั้งต้นทั้งดอก ถ้าไม่จริงจะให้คุณจัดการตามใจ ตกลงไหม”

การให้เขาจัดการตามใจนั้นไม่ได้แน่ ๆ ถ้าภายในหนึ่งเดือนใช้หนี้ไม่หมดก็ค่อยหาทางอื่น ตอนนี้เป็นแค่กลยุทธ์ถ่วงเวลา

รับปากทั้งสิ่งที่ทำได้และทำไม่ได้ อย่างน้อยก็ให้ไอลอนรอดชีวิตก่อนแล้วค่อยว่ากัน

เพศผู้หน้าแผลเป็นสำรวจอวิ๋นลี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า “ในสายตาฉัน เธอไม่มีค่าสักแดง!”

อวิ๋นลี่: แบบนี้ก็เกินไปหน่อยแล้วนะ โจมตีกันเกินไปแล้ว!