กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนนี้รถมาถึงหน้าอาคารสำนักงานทะเบียนพลเมืองอวกาศพอดี หรงอวี้จอดรถเรียบร้อยแล้ว สังเกตเห็นความกังวลในดวงตาของอวิ๋นลี่ “ที่รัก กลัวอะไรอยู่หรือ”
“กลัวอะไรกัน” เขาหัวเราะเบา ๆ อย่างออกจะผิดหวังนิดหน่อย ปลายนิ้วลูบผ่านคิ้วและดวงตาของเธอเบา ๆ “น่าเสียดายจริง ๆ ที่ได้เจอเธอช้าขนาดนี้...”
เขากุมมือเธอไว้ สายตาจริงจัง “กลัวว่าผมจะอาศัยชื่อของการจดทะเบียนเพื่อก้าวข้ามหัวใครไปหรือ”
เขาไม่ปฏิเสธว่าตัวเองเคยมีความคิดแบบนั้น แต่สิ่งที่พ่อค้าอย่างเขาถนัดที่สุดคือการหยั่งเส้นตายของคนอื่น แล้วเก็บการหยั่งเชิงทั้งหมดกลับคืนก่อนที่อีกฝ่ายจะรู้สึกว่าถูกล่วงเกิน