กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวิ๋นลี่ยืนอยู่หน้าตู้ขนส่งสินค้าอย่างเปี่ยมความมั่นใจ ซาบูเห็นเธออยู่ตรงนี้ก็อดเข้ามาใกล้ไม่ได้ “ประธานอวิ๋น หรือว่าพวกเราจะลองเปลี่ยนรสสารอาหารเหลวกันด้วย เช่นใส่หัวเชื้อแต่งกลิ่นอาหารลงไปด้วย สารอาหารเหลวรสสับปะรด สารอาหารเหลวรสพีช?”
อวิ๋นลี่ถอนหายใจยาวแต่ยังส่ายหน้า มองซาบู “ไม่นะ แบบนั้นจะทำให้สถานการณ์แย่ลงกว่าเดิม นายคิดดูสิ ตอนที่รสกระเจี๊ยบเขียวกับรสผักปลังถูกหัวเชื้อแต่งกลิ่นอาหารแทนที่รสได้มากพอ แต่เนื้อสัมผัสของสารอาหารเหลวจะเปลี่ยนได้ไหม?”
“นี่...” ซาบูลังเล
อวิ๋นลี่: “ความต่างคร่าว ๆ ก็คือน้ำมูกยักษ์รสสับปะรดกับน้ำมูกยักษ์รสพีช ดูเหมือนเปลี่ยนก็เหมือนไม่เปลี่ยน คราวนี้กลายเป็นอาหารดำมืดไปเลย”