กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วิงวอนไปเรื่อย ๆ เขาก็รู้สึกข้างหูอุ่นวาบ กลายเป็นว่าคมแสงจ่ออยู่ใต้โคนหูของเขา สันหลังของเขาแข็งทื่อทันที กลัวว่าถ้าขยับเพียงนิดเดียวจะต้องรับโทษทรมานตัดหู
“ท่านประธานหรง ผมพูด ผมพูด คุณถามผมมาเถอะ”
หรงอวี้: “ดี บอกมาสิ หรงจื้อไปไหน”
......
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หรงอวี้เดินออกจากห้องวีไอพี เหวินชิงยื่นผ้าสะอาดผืนหนึ่งให้เขาในทันที
หรงอวี้พ่นปราณขุ่นออกมา ใช้ผ้าเช็ดคราบเลือดที่ติดอยู่บนมือและตามตัว: “คนพวกนี้จัดการหมดแล้วใช่ไหม”
เหวินชิงพยักหน้ารับ
หลังเช็ดมือเสร็จ หรงอวี้โยนผ้าลงถังขยะอย่างไม่ใส่ใจแล้วก้าวยาว ๆ ไปข้างหน้า เหวินชิงรีบตามไปติด ๆ: “ท่านประธานหรง เส้นทางของอดีตท่านประธานหรง...”